Horoskop partnerski i miłosny

Baran – Od drugiego tysiąclecia w basenie Morza Śródziemnego zaczęła rozwijać się kultura grecka. Tam narodził się tradycja igrzysk olimpijskich, a kultura ich rosła w siłę.

Małe baranki zajmują szczególną pozycję w niektórych religiach. Jest symbolem niewinności, przezwycięża złe moce, kosztem ofiary z własnej krwi, z własnego życia. Żydzi każdego roku składali ofierze baranka, by upamiętnić wyjście z niewoli egipskiej. Dla Chrystusa był on symbolem odkupienia grzechów. A zatem rola baranka jest w chrześcijaństwie niezwykle istotna.

Byk – Era Byka trwała od roku 4000 p.n.e do roku 2000 p.n.e Ku jego czci, z myślą potężne wieczności, Egipcjanie wznosili potężne świątynie.

W Mezopotamii ludy wierzyły, że wola bogów zapisana jest na niebie. Asyryjsko- babiloński Adad, bóg pogody, miał postać byka. Pierwszym dniu nowego roku kapłani zwykli byli składać w ofierze białego byka.

Egipski Apis przybrał też postać byka. pierwotnie był bogiem płodności. Potem stał się Ozyrysem - Apisem i był czczony jako bóg zmarłych. Ten wizerunek byka przybrał nawet sam Zeus, by uwieść Europę.  

Kiedy Budda wezwał do siebie wszystkie stworzenia, pojawiło się przed nim zaledwie 12 gatunków zwierząt. Byk był drugi po szczurze.

Bliźnięta – Okres od roku 6000 p.n.e do 4000 roku p.n.e to okres ery Bliźniąt. Epoka ta charakteryzuje się kontaktami między różnymi ludami, a także rozwojem intelektualnym i pojawieniu się pisma.

Kastor i Polideukes według Greków są uosobieniem złożone z dwóch gwiazd konstelacji Bliźniąt, której łacińska nazwa Gemini oznacza bliźnięta. Byli to bliźniacy zwani Dioskurami, dwaj herosi, synowie Zeusa i Ledy.

W dawnych czasach urodzenie bliźniąt uważano za znak boskiej ingerencji. Ludy celtyckie wyróżniały bliźniaków, czyniąc je bohaterami wydarzeń politycznych

Szukano w bliźniętach dowodów dualizmu, walki przeciwieństw. Znak bliźniąt tłumaczy sprzeczności tkwiące w jednej osobowości.

Rak – Pomiędzy rokiem 8000 a 6000 p.n.e trwała era raka. Ludzie w tym czasie poprawiali warunki życia, mieszkali wygodniejszych miejscach i byli bardziej zorganizowani. Znak Raka, ukrytego w skorupie, symbolizuje życie w pewnej izolacji od świata zewnętrznego.

Np. w Indiach wiąże się konstelację Raka z przesileniem letnim, które rozpoczyna coroczną deklinację Słońca na niebie. Księżyc, od pradawnych czasów pani nocy ,karta Tarota, inspiruje macierzyństwo, płodność i włada znakiem Raka. Księżyc decyduje o przypływach i odpływach. Melanezja przypisuje mu niezwykłą moc dawania płodności i wiedzę tajemną.

Lew – Od najdawniejszych czasów ludzie patrzyli na lwy z podziwem i szacunkiem. Około 20 tysięcy lat temu rysowano malunki . Jego solarna siła leży u podstaw wielu legend i mitów. Lew i Słońce tworzą nierozłączną parę, są niezwykle ekscytujący, zdolni dokonać przemian kulturowych i obyczajowych. Bierze się stąd wiele bohaterów jak grecki Herakles, Apollo, czy bóg Słońca- Helios.

Wiele religii zwraca uwagę na lwa, zarazem króla zwierząt, symbol władzy królewskiej i uosobienie roztropności.

Na Dalekim Wschodzie Lew bywa porównywany z dobrym smokiem, który odpędza złe moce. Stary testament też mówi o lwach. W Księdze Królewskiej lwy stoją po bokach tronu Salomona.

Panna egipska, bogini ogniska domowego i macierzyństwa. Izyda to najsławniejsze z żeńskich bóstw, czczona przez niemal wszystkie starożytne ludy. Dzięki temu, że zmusiła najwyższego boga Re, by wyjawił jej swe prawdziwe imię, stanowiące źródło jego mocy ,stała się władczynią wszechświata. Jest bó9stwem , matką, żywicielką, uosobieniem natury ,pani ziemi i jej dzieci.

Waga- dwa razy w roku , kiedy Słońce staje nad równikiem, dokonuje się pewnego rodzaju cud, Zrównanie dnia z nocą. 22 września jest wejście w znak Wagi. Wadze przypada zatem przywilej zapoczątkowania jesiennego zrównania dnia z nocą, co stanowi dowód jej równowagi.

Zawsze i wszędzie z Wagą wiązano sprawiedliwość, dobre prawa i dążenie do prawdy. Waga widnieje na wielu symbolach, flagach państwowych it. Wagę jako symbol sądu ostatecznego odnajdujemy Biblii i Koranie.

Skorpion – W mitach i legendach starożytnego Egiptu Skorpion zajmuje szczególne i zasłużone miejsce. Jest obdarzony nadprzyrodzoną mocą .O skorpionie mówią święte teksty hieroglificzne, a skorpion zdobi berło faraonów. W Mezopotamii, gdzie panował ok. roku 2700 p.n.e legendarny Gilgamesz, odkryto motyw człowieka- skorpiona, który tysiąc lat później pojawił się w Egipcie. Majowie z ameryki Środkowej, lud, którego teokratyczną cywilizację podziwiały świat, obawiają się boga łowów, które uznają za symbol rozlewu krwi.

Niektóre ludy Afrykańskie włączają skorpiona do obrzędu obrzezania, uważając jego jadowity koler za męską duszę kobiety.

Ziemia dom skorpiona, jest naturalnym przeciwieństwem nieba. Indianie wierzyli, że podtrzymuje ją wąż. Skorpion to czarodziejska moc, wcielenie siły witalnej i zabójczej mocy zarazem, symbolem dążenia do indywidualizmu.

Strzelec- Zodiak wyobraża sobie Strzelca jako centaura. Górną połowę ciała człowieka a dolną konia. Ta budowa daje mu dwojaką siłę. W mitologii grecko- rzymskiej był Iksjon, który morduje teścia i usiłuje uwieść Herę, małżonkę Zeusa. Zeus się o tym dowiaduje i wysyła mu zjawę swojej żony. Iksjon nie zauważył podstępu i z ich aktu seksualnego spłodzony został Centaur,. Dziwne potomstwo dziedziczy jego wady. Potwory te nie patrzą na morały i na prawa.

Atrybut Strzelca, czyli strzała, nabiera szczególnego znaczenia w dziejach znaku. Wg indyjskich tekstów łuk Strzelca, jest królewską bronią, przyznaje wojownikom, którzy mają chronić wspólnotę. Strzała pojawia się wszędzie gdzie toczy się walka.

Koziorożec – Starożytna Grecja dała Koziorożcowi postać Trytona., bóstwa morskiego, ukazywanego jako mężczyzna z rybim ogonem. Inną postacią uosabiającą Koziorożca jest bóg Pan, półczłowiek, pół kozioł, opiekun stad i pasterzy. Wyznawcy Weryzmu wybrali kozła na zwierze ofiarne. W Starym Testamencie odnajdujemy wzmianki o kozłach składanych jako ofiary całopalne i pogrzebane.

Wodnik- Przypadająca na lata 2000- 4000 n.e era Wodnika otwiera epokę wielkich przemian, które wprowadzą człowieka w nowy etap jego egzystencji.

Tradycyjnym symbolem Wodnika jest Ganimedes, młodzieniec niosący w ręku odwróconą czaszę. Został on porwany przez orła Zeusa. Był on śmiertelnikiem, który napełniał bogom puchary ambrozją. Został on potem zmieniony w gwiazdozbiór Wodnika, noszącego wodę.

Wodnik bywa też postrzegany jako uosobienie pogodnego, dojrzałego duchowo człowieka, który niesie jeden lub dwa dzbany. Woda dokonuje odnowy idei, przewartościowanie starych poglądów i poszukiwanie nowej prawdy dzięki temu niebiańskiemu źródłu, który oczyszcza wszystko.

Ryby- Neptun bóg oceanów upodobał sobie Amfitrydę. Nie chciała go jednak i ukryła się w głębinach oceanu. Mimo tego została ona przekonana przez delfiny do małżeństwa. Posejdon w dowód wdzięczności dał delfin nieśmiertelność, nieśmiertelność ich imieniem nazwał gwiazdozbiór przedstawiający dwie ryby.

Erę Ryb otwarły narodziny Chrystusa. Sam Chrystus był przedstawiany jako rybak, łowiący w swoją sieć dusze ludzkie. Od dawnych czasów ryba łączona jest z mocą regeneracji lub odrodzenia.